Guatapé

Hoera, het is gelukt! Na de mislukte poging op donderdag ben ik vrijdag zonder problemen via Madrid naar Medellín gevlogen, waar ik rond 8 uur 's avonds lokale tijd landde. Vanaf het vliegveld is het ongeveer een uur rijden naar de stad, dus ik nam een taxi naar mijn hostel. De taxichauffeur sprak geen Engels en ik geen Spaans, maar tijdens de rit heeft de taxichauffeur geprobeerd van alles uit te leggen over de omgeving waar we reden en over Medellín. De helft snapte ik niet, maar in ieder geval leuk dat hij het probeerde 😃.

Rond 10 uur kwam ik aan in het hostel, waar iedereen aan het drinken was om vervolgens uit te gaan. Gaf mij mooi de gelegenheid om kennis te maken met iedereen daar. Gelijk werd ik door Anna uit Zweden gevraagd of ik de volgende dag meeging naar Guatapé, een stadje een uur buiten Medellín. Ik had geen idee wat Guatapé was en was ondertussen 24 uur wakker. Het enige wat ik wilde was slapen, dus ik zei "Ik kijk wel even" en ben toen rond 11 uur het (kneiterharde maar toch best wel lekker liggende) bed in gedoken.

Doordat ik zo vroeg naar bed ging werd ik de volgende dag rond half 7 topfit wakker (thanks jet lag). Tijdens het ontbijt even snel opgezocht wat Guatapé was, zag er wel leuk uit, dus uiteindelijk besloten om mee te gaan. Het moment waarop ik in de Uber stapte om naar het busstation te gaan was het moment waarop ik de eerste Colombiaanse gewoonte leerde. Ik ging in de auto zitten en wilde de deur met gepast geweld dicht gooien, zoals iedereen doet met autodeuren. Het moment dat de deur dicht vloog zag ik het gezicht van de taxichauffeur veranderen van 😃 naar 😦. Hij legde me semi-geïrriteerd (in het Spaans en met gebaren) uit dat ik de deur in het vervolg zachtjes dicht moest doen. Dus om je taxiritten in Colombia wat gezelliger te maken hierbij mijn volgende reistip:

Reistip 2: Als je in Colombia met de taxi gaat, behandel je de deur alsof hij van glas is gemaakt

Belangrijke mijlpaal: Op het busstation at ik mijn eerste Empanada. Lekker. Bij busreis van ongeveer een uur hing de sfeer er ook lekker bij:

Fast forward: ik ben ineens in Guatapé. Guatapé is een klein dorpje aan het water op zo'n 2km hoogte waar de huizen in allemaal felle kleuren zijn geverfd. De belangrijkste attractie in de omgeving is El Peñon de Guatapé. Dit is een grote rots waarvandaan je na een klim van 595 treden (waar je helemaal kapot gaat door de hitte en de hoogte) uitzicht hebt over de hele omgeving. De omgeving is voor een groot deel gevuld met water en allemaal kleine en grotere eilandjes. Het grote meer is ontstaan doordat er een dam is geplaatst. Hierdoor is een groot deel van de omgeving onder water komen te staan. Het uitzicht is de zestien liter vocht die ik tijdens de klim omhoog heb uitgezweet zeker waard!

guatape-piedra-uitzicht-small.jpg

Bovenop de rots is een kleine bar met een terras en we vonden dat we na deze klim wel een biertje hadden verdiend. Ze adverteerden met Michelada met mango erin. Michelada is een Mexicaans biertje met limoen. Dat leek me wel wat, dus ik en twee anderen bestelden er allemaal één. Zin in.

Grootste. Teleurstelling. Ooit.

Het biertje wordt normaliter geserveerd met een dun laagje zout op de rand van het glas. Maar onze glazen hadden allemaal een driedubbele Colombiaanse hoeveelheid zout op de rand (Colombianen houden van veel zout) en volgens mij hadden ze daarna nog een limoen of 6 uitgeknepen in het glas. Niet te hakken. Ik denk dat ik nog liever een slok water uit de Noordzee drink dan deze Michelada.

'S avonds zijn we met de groep uit eten geweest en uitgegaan in het centrum. De eigenaar van het hostel waar we verbleven in Guatapé zei dat er 5 'clubs' zouden zijn. In werkelijkheid waren dit 5 kleine bars met een mix van salsa en Lord Nelson muziek (reggaeton en matige house). We hebben er uiteindelijk drie bezocht. In de eerste bar werd vooral salsa gedraaid, hier waren vooral wat oudere Colombianen. In deze bar heb ik mijn eerste salsa moves geleerd van Anne, een Ierse chick (Bekijk trouwens ook even haar blog als je wat extra tijd hebt, het is fantastisch. Vooral de progressie van "Look at me" naar "F*CK WHY ARE THESE PICTURES UPSIDE DOWN"). In de tweede en derde bar waren wat jongere mensen en hier werd ook wat meer house gedraaid (door een extreem matige DJ trouwens). Ook hier zijn - ietwat donkere - beelden van (incl. schreeuwende 16-jarige meisjes):

De dag erna, de zondag, heb ik scooter gereden op de enige huurscooter in heel Guatapé, blijkbaar zijn alle scooterverhuur bedrijven daar verder dicht op zondag. Zo'n 3 uur lang heb ik door de bergachtige omgeving gereden en ben ik prachtige uitzichten tegengekomen. En niet op mijn muil gegaan met 90km/u, dus dat is fijn.

guatape-scootertocht-small.jpg

Vervolgens hebben we rond een uur of 4 de bus terug genomen naar Medellín en ben ik op tijd naar bed gegaan, omdat ik maandag mijn eerste Spaans les zou hebben om half 9. #nerdmode on 🤓. Later wellicht meer, voor nu: EINDE BERICHT.

- Sander

Meer leesvoer 📚

© niet stelen pls - 2018 Sander Janssen