Ecuador

In mijn vorige reisverslag vertelde ik dat ik zou gaan werken bij een BnB van een Amerikaans stel genaamd Villa de los Sueños in Ecuador. Ik wilde Santa Marta snel achter me laten en na een Whatsapp-telefoontje met de eigenaren van de BnB zagen zij het ook wel zitten dat ik die kant op kwam. Op 21 november vloog in van Santa Marta naar Bogota, de hoofdstad van Colombia en de volgende ochtend vloog ik naar Quito, de hoofdstad van Ecuador. Uiteindelijk ben ik twee (superkoude vergeleken met de Caribische kust) nachten in Quito geweest en heb ik met de eigenaar van mijn hostel en wat andere gasten een tour gedaan naar het noorden van Ecuador, waar we een aantal vulkanen, een waterval en de beroemde markt in Otavalo hebben bezocht.

FB_IMG_1511750455829.jpg

De andere twee dagen heb ik het centrum van Quito bekeken en een middagje op mijn laptop gewerkt in een café, maar ik voelde me helemaal niet op mijn gemak. Na die overvallen in Santa Marta was ik super nerveus om alleen over straat te lopen, ook al was het midden op de dag. 'S avonds in het donker wachten op de nachtbus naar Guayaquil was hierdoor ook niet één van de hoogtepunten van mijn reis.

De busrit was verder wel prima, behalve dat naast me een redelijk dikke chick tegen me aan gedrukt zat (die na de busreis nog een selfie met me wilde terwijl moeders en tante in de stoel ernaast goedkeurend toekeken). Plus ik was vergeten om Spotify afspeellijsten te downloaden op mijn nieuwe telefoon en de WiFi in de bus deed het niet (first world problems). Met de gratis 200mb data op mijn nieuwe Ecuadoriaanse sim heb ik 1 mix van een uur kunnen downloaden, die ik de twee busreizen, bij elkaar zo'n 20 uur op repeat heb geluisterd. Deze:

Even genoeg gehoord voor de komende maanden

Shell, de eigenaar van de BnB haalde me op bij het busstation in Olón en bracht me naar Villa de los Sueños. Toen de poort openging reden we met de Hyundai H1 (een busje welke half Ecuador volgens mij heeft) een soort klein paradijs binnen. Een mooie groene tuin (met gras!) en een groot terras met uitzicht op de infinity pool en de Pacifische Oceaan.

villadelossuenos-uitzicht.jpg Het uitzicht vanaf het terras van de BnB

Dit was een perfecte plek om even rustig te bekomen van alle ellende rond Santa Marta. De eerste paar weken voelde ik me nog best wel matig, was ik heel erg moe en voelde ik me niet fit. Ik kon er niet echt de vinger op leggen wat het precies was, maar ik denk dat het nog een beetje de nasleep was van het hele gebeuren in Santa Marta. Na een tijdje had ik er wel genoeg van en ben ik begonnen met op tijd naar bed gaan, gezond(er) eten, sporten en mediteren en na een tijdje voelde ik me weer een stuk fitter en blijer. Bijkomend voordeel is dat de pens die zich de afgelopen jaren heeft gevormd aan het verdwijnen is, dus hide your daughters and hide your wives als ik weer terug kom 😏.

Uiteindelijk ben ik vier maanden bij Villa de los Sueños gebleven. Ik heb marketing werk (Facebook en Instagram) voor de BnB zelf gedaan, maar ook werk voor andere projecten waar Shell & Marsha (de eigenaren) mee bezig zijn. Ze zijn heel dicht betrokken bij het kleine, vrij arme dorpje waar ze in wonen, La Entrada. Zo hebben ze door middel van crowdfunding ervoor kunnen zorgen dat de nieuwe kerk in het dorp (nadat de oude kerk door een aardbeving werd verwoest) een muur van glas kreeg, waardoor hij een super mooi uitzicht heeft over de zee. Daarnaast zijn ze bezig met het project Casas de Colores. Het doel van dit project is om alle huizen in het dorp te stuccen en in felle kleuren te verven aan alle vier de kanten (heel belangrijk, dat zie je nergens in Ecuador, altijd alleen de voorkant). Door crowdfunding (en volgens mij komt er ook wel aardig wat uit hun eigen zak) zorgen zij dat er materialen komen (cement en verf) en kunnen de mensen zelf aan de slag om hun huizen op te knappen. Een paar weken geleden zijn er artiesten uit heel Ecuador naar La Entrada gekomen en zij hebben allemaal vette muurschilderingen door het hele dorp gemaakt.

muurschuldering.jpg Die dude heeft deze muurschildering in 1,5 dag gemaakt

De laatste vier maanden dat ik er was is er enorm veel werk verzet in het dorp. Ondertussen is denk ik zo'n 75% van de huizen geverfd en ontstaat er ook steeds meer groepsdruk voor de mensen die hun huis nog niet hebben geverfd. Zodra het grootste deel van de huizen is geverfd is het plan om allerlei workshops te geven in ondernemerschap en hoe ze toeristen kunnen trekken. Uiteindelijk moeten de kerk en het dorp een trekpleister worden voor bruiloften en toeristen, wat een flinke economische boost aan het dorp zal geven.

Ik heb hierbij onder andere geholpen door een website te maken voor de kerk om bruiloften te trekken. Daarnaast heb ik Alex, de 15-jarige zoon van de eigenaren van het restaurant naast de BnB geleerd hoe hij online een menu kan ontwerpen. Cevicheria Charli (waar ik mijn allereerste ceviche ooit heb gegeten) is daardoor nu het eerste restaurant in La Entrada met een menukaart 😃.

Na die vier relaxte maanden was het voor mij wel weer tijd om verder te reizen. Nando (die in januari naar Colombia vloog) zou eind maart naar Ecuador komen en een stel die te gast was bij de BnB had me aangeboden om in hun appartement in Cuenca te logeren terwijl zij op vakantie waren begin april. Ze hadden al van mij gehoord dat ik van plan was met Nando te gaan meeten binnenkort dus zeiden dat hij daar ook kon slapen dan. Eind maart heb ik dus het werk bij Villa de los Sueños afgerond en op 2 april ben ik met de bus naar Cuenca gereisd (op zo'n 6 uur vanaf La Entrada).

De volgende dag (3 april) kwam Nando aan en uiteindelijk hebben we 4 dagen in het veel te luxe appartement van die mensen gechilld en Cuenca en omgeving bekeken. Super nice om eindelijk na 6 maanden weer iemand van mijn vrienden te zien en om alle reiservaringen uit te wisselen.

nando-cajas-gif.gif
Indiana Jones

Gister zijn we met een busje naar Vilcabamba gereisd, waar een prachtig hostel in de bergen zit waar we tot en met 10 april zullen zitten. Daarna reizen we door naar Máncora in Peru om te surfen. Nando gaat proberen zijn reis nog wat te verlengen door vrijwilligerswerk te doen in Peru, dus ik weet nog niet zo goed hoe de komende weken er voor mij verder uit gaan zien. Ik heb ondertussen in ieder geval een terugticket geboekt, op 28 mei vlieg ik van Santa Cruz in Bolivia via Madrid naar Londen, om daar nog even te kijken bij Nick op zijn stage en vervolgens met wat vrienden een weekendje bij Remke in Cambridge langs te gaan. Op 3 juni vlieg ik dan met de jongens vanaf Londen terug naar Amsterdam. Maar dat duurt allemaal nog even. Eerst nog even genieten van de laatste daagjes in Ecuador en dan zie ik daarna wel weer hoe en wat 😃.

izhcaylumba.jpg Hier schrijf ik nu (het laatste stuk van) dit blog

- Sander

Meer leesvoer 📚

© niet stelen pls - 2018 Sander Janssen